This? Last Year!

Έλεγα λοιπόν, όχι πριν από πολύ καιρό, στο άρθρο Μυαλό δε θα βάλει αυτό το κεφάλι… (2), ότι

Ο πολιτικός έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση, να πει ότι χρειάζεται για να κερδίσει την εξουσία, χωρίς να έχει την υποχρέωση να επωμίζεται τη δέσμευση να τα εφαρμόσει άμα την εκλογή του.

Να 'μαστε λοιπόν, μόλις εκπνεύσαν οι 100 μαγικές ημέρες του, όπου ο πρωθυπουργός μας μας κάλεσε με το δραματικό (με δικά μου λόγια):

Η κατάσταση είναι δραματική! Όλοι μαζί πρέπει να ματώσετε για να βγούμε από τη κρίση!

Αυτή η θεαματική κωλοτούμπα από το:

[hana-flv-player video="http://www.stratis-space.com/wp-content/uploads/2010/02/george1.flv" width="320" height="240" description="Λεφτά υπάρχουν" player="3" autoload="true" autoplay="false" loop="false" autorewind="true" /]

Για να σας πετύχει ο αγιασμός...

Εμπνευσμένο από το άρθρο του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.

Χρόνος προετοιμασίας: 10 λεπτά (εξαρτάται πόση ώρα θα κάνετε για να βρείτε τον παππά).

Χρόνος παρασκευής: 3 λεπτά (εξαρτάται πόσο γρήγορα θα κάνει ο παππάς).

Υλικά για 100 μερίδες (το φυλάτε σε μπουκαλάκια των 10ml).
Ένα ματσάκι από πράσινο φυτό (κατά προτίμηση εποχής).
Ένα λίτρο νερό βρύσης, φρέσκο (εμφιαλωμένο απαγορεύεται).
Ένα γυάλινο μέτριο μπολ.
Ένας σταυρός, διαβασμένος.
Ένα μικρό ευχολόγιο.
Ένας παππάς (ορθόδοξος, κατά προτίμηση όχι παλαιοημερολογίτης).
Ότι προαιρείσθε (κατά προτίμηση πάνω από 10€).

Παρασκευή.

Τίποτα δεν ακριβαίνει στην Ελλάδα!!!

Ένα σύντομο σχόλιο για την επικαιρότητα...


Δεν μπορώ να καταλάβω σε αυτόν το έρημο τόπο, πως στο καλό ανεβαίνουν οι τιμές. Από τότε που θυμάμαι, ή καλύτερα, από τότε που με ενδιέφεραν οι τιμές των προϊόντων στα Σούπερ Μάρκετ και στις λαϊκές αγορές, ακούω ότι οι τιμές είναι ίδιες με τις περυσινές, αν όχι και χαμηλότερες!


Συνεχίζω βέβαια να απορώ, πως στο καλό γίνεται, ενώ τώρα πληρώνομαι σχεδόν με τα διπλά λεφτά, από ότι πληρωνόμουν ας πούμε, πριν από 10 χρόνια, να μη μου φτάνουν τα χρήματα ενώ οι τιμές κάθε χρόνο είναι ίδιες με τις περυσινές.

Επίσης συνεχίζω να απορώ: ποιος τους είπε ότι οι περυσινές τιμές ήταν χαμηλές, ώστε να είμαι ικανοποιημένος με το γεγονός ότι οι φετινές τιμές είναι ίδιες με τις περυσινές; Επειδή λοιπόν πέρυσι πλήρωσα το κοτόπουλο για φασιανό, πάει να πει ότι θα το κάνω με ιδιαίτερη χαρά και φέτος;

Είναι να τρελαίνεσαι σε αυτή τη γωνιά του πλανήτη, με το πως έχουμε κάνει το μαύρο άσπρο και το πως τη βρίσκουμε να μας δουλεύουν.

Καλή όρεξη.

Μυαλό δε θα βάλει... (3)

Γ. Η Γλώσσα των αριθμών

Ξεκινάμε λοιπόν με τις εκλογικές αναμετρήσεις, αλλάζοντας την οπτική γωνία που θα γίνει η ερμηνεία τους.

Θα αποφύγουμε όπως ο διάολος τη λογική, τις ερμηνευτικές διατάξεις που χρησιμοποιούν οι κομματικοί παράγοντες, για να δείχνουν, ότι ο Λαός πάντα τους επέλεξε, ως καλύτερους, αναστρέφοντας τα αρνητικά των αντιπάλων ή υπερτονίζοντας τα δικά τους θετικά στοιχεία.

Θα φανεί, από τις πρώτες αράδες, ότι αν και οι εκλογές, είναι σαφέστατα η ύψιστη δημοκρατική πράξη, οι διαδικασίες που ακολουθούνται, τελικώς έχουν σαν αποτέλεσμα, την κατ’ ουσία νόθευση της πραγματικής  θέλησης του εκλογικού σώματος.

Μυαλό δε θα βάλει αυτό το κεφάλι... (2)

Β. Οι πυλώνες της Μεταπολίτευσης™

Ήταν λοιπόν, 17 του Νοέμβρη, πίσω στο 1974, όταν ο Λαός μίλησε για πρώτη φορά, μετά από 7 και πλέον χρόνια, που ήταν φιμωμένος, από τα πιόνια της Δύσης. Από τότε λοιπόν, που το «πρωτάκι» μάθαινε να συλλαβίζει στη Δημοκρατική, είπε την πρώτη πολυσύλλαβη λέξη του: Κα-ρα-μαν-λής.

Από τότε και άλλες 12 φορές που ξαναμίλησε, δεν έμαθε να λέει και πολλές καινούργιες λέξεις. Άρα, οι δάσκαλοι είναι άχρηστοι ή οι μαθητές δε τα παίρνουν και πολύ τα γράμματα, διότι οι 35άρηδες πια μαθητές, λένε συνέχεια τις ίδιες λέξεις: Καραμανλής - Παπανδρέου – Μητσοτάκης και κανά δυο ακόμα, έτσι για ποικιλία…

Μυαλό δε θα βάλει αυτό το κεφάλι...

Εγκαινιάζεται λοιπόν, ο νέος θεματικός τομέας, η πολιτική, που θα παρουσιάσει σε μια σειρά άρθρων, τις απόψεις μου για την Μεταπολίτευση™, τις αιτίες, τις τακτικές  και τα γεγονότα που οδήγησαν με μαθηματική ακρίβεια, την ταλαίπωρη αυτή γωνιά της Ευρώπης, στην απόλυτη χρεοκοπία. Οικονομική και πολιτική. Το γενικό συμπέρασμα που βγαίνει, είναι ότι ο Έλληνας μυαλό δε βάζει. Μετά από 30 και πλέον χρόνια, συνεχούς πολιτικής αποτυχίας, συνεχίζει να εμπιστεύεται την μοίρα του, σε ανθρώπους που επανειλημμένως τον έχουν απογοητεύσει. Μυαλό, δε θα βάλει, αυτό το κεφάλι, οπότε, πάμε σιγά-σιγά...

Κάποτε, η επιτυχία είχε πολλές μορφές!
Τώρα, που πέρασε ο καιρός, η επιτυχία έχει αλλάξει μορφή στο μυαλό μου.
Αναρτώντας τώρα, τις πρώιμες απόψεις μου, δεν είμαι σίγουρος, για το αν συμφωνώ ή όχι, με τον μικρότερο εαυτό μου. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία!

Πολλές φορές, η γεύση της δύναμης, φτάνει. Αλλά, ας αφήσω τα συμπεράσματα να τα βγάλετε εσείς...

Για μια τέτοια θέα . . .

Είχε χιονίσει και η πλαγιά άσπρισε και ομόρφυνε. Τα πάντα καλύφτηκαν από το άσπρο σεντόνι, που κρύβει χωρίς προκατάληψη, τα όμορφα και τα άσχημα του κόσμου. Με το χιόνι στη καμπούρα της, η φύση ομορφαίνει και θαρρείς ότι όλα είναι ίδια και ίσα. Σε ξεγελά το χιόνι και θα νομίσεις, ότι όλοι και όλα είναι ίσα και όμοια πάνω της. Ούτε σκληροί βράχοι, ούτε μαλακά χορτάρια ξεπροβάλλουν, κάτω από το σεντόνι που η κυρά-Φύση άπλωσε στο κρεβάτι της, το κρεβάτι που κοιμίζει τους φτωχοδιάβολους και τους ευνοημένους της οικουμένης. Και δεν γλίτωσαν θαρρείς, ούτε οι μεν ούτε οι δε από το σεντόνι και σκεπάστηκαν από κάτω του.